Het Bejaardenlied 歌词

Jantje zong een lied alleen en oma liet een traan Zij werd verliefd op Jantje, is naar zijn concert gegaan Plots gaf zij het zangertje een hele dikke zoen En Jantje sprak: "Lief omaatje wil jij dat nooit meer doen!" En hij zong toen: Ja, ik kus geen bejaarden Ik kus geen bejaarden vandaag Kus wel meisjes, hele mooie Witte en rooie Maar ja, ik kus geen bejaarden Ik kus geen bejaarden vandaag Oma zwaaide met haar tas driftig in het rond In enen viel haar kunstgebit in tweëen op de grond Oma klom toen op 't toneel en ging voor Jantje staan "Jij verwende palingkop kus mij nou spontaan!" En hij zong toen: Ja, ik kus geen bejaarden Ik kus geen bejaarden vandaag Kus wel meisjes, hele mooie Witte en rooie Maar ja, ik kus geen bejaarden Ik kus geen bejaarden vandaag Jantje zei toen: "Omaatje, het is toch maar een lied Al die woorden zing ik wel, maar menen doe 'k 't niet" De jonge ster was in de war, het werd hem wat te veel En van de schrik kreeg Jan spontaan de baard in de keel En hij zong toen: Ja, ik kus geen bejaarden Ik kus geen bejaarden vandaag Kus wel meisjes, hele mooie Witte en rooie Maar ja, ik kus geen bejaarden Ik kus geen bejaarden vandaag En hij zong toen: Ja, ik kus geen bejaarden Ik kus geen bejaarden vandaag Kus wel meisjes, hele mooie Witte en rooie Maar ja, ik kus geen bejaarden Ik kus geen bejaarden vandaag