Finnkjerringa 歌词

En gang sku hu Anne tel kjerka En unge sku bli døft Hu gjekk på ski ner Mannaskaret Ei rett så fæl og stri ei løype Langt om lenge kom a seg ned Men da mangla brått ungen hue I skinnpåsa på ryggen hadde ungen vøri Kanskje deist borti ei gran eller i berja "Som om han hadde hue da je drog hjemmantefrå - men je veit å det ligger hen". Hennes ektemann Døktig klein mot slutten Bare låg der "Men tel slutt sette je kneet i prøsten på'n og finga i hølamotet, så kom den hellige Kuds fader og slokte pina". Samuel, salig han var Da'n fôr satt tre svarte Kuds engler og gol Som korper Heller ville¡¯n ikke i jorda Kista vart børi fra skauen ned Men da dem kom tel kjerka nær Nekta hesta plent å gå Det var nok'n Hønn-Erik som var på ferde ja.