Teenagers-liedje 歌词

Wat wil je ons verwijten, zwakkelingen Die lang voordat wij waren, de wereld lieten springen En jullie staken alle straten in de brand En de skeletten liepen hand in hand Zodat er geen enkele vogel meer kon zingen Wat wil je ons verwijten, pedagogen Wij zagen toch hoe vriend en vijand steeds werden bedrogen En ondanks radeloze onverschilligheid Voorkwam je niet de jarenlange strijd Wij groeiden op met het gebrul van demagogen Wat wil je ons verwijten, zwakke mensen Van kinds af aan voorkwam je steeds opnieuw weer onze wensen 't Kind was koning, niets was hen te goed Maar 'n adder groeide mee op in zijn bloed Zodat hij op 't laatst uw gezag nog ging verwensen Wat wil je ons nu eigenlijk verwijten Dat de kinderen nu al grijs zijn, kunt u dat niet verbijten U ziet geen bruisend jeugdig ongeduld Maar u weet wel, 't is eigenlijk uw schuld Dat u als oudere mislukt bent Dat moet u wel erg spijten