Tobair an tSaoil 歌词

Taobh le taobh, thall is abhus Anonn is anall, thall is abhus Taobh le taobh, thall is abhus Anonn is anall, thall is abhus Rachaidh muid siar go Tobar an tSaoil sa pháirc mhór Tá caint is ciall is aithne le fáil ansin Rachaidh muid siar to Tobar an tSaoil, taobh le taobh Tá sé glan dá bhí le haoibhneas an lae Ag éisteacht lena páistí ina rith, a chosa in airde An fíor ina lámh, gáire agus greann Dá bhfeicfeá 'bhí le rá acu nuair a chuala trup san oíche Chumhdaigh mé le grá iad is bhí siad slán Rachaidh muid siar go Tobar an tSaoil sa pháirc mhór Tá caint is ciall is aithne le fáil ansin Rachaidh muid siar to Tobar an tSaoil, taobh le taobh Tá sé glan dá bhí le haoibhneas an lae Anois tá an dream sin fásta ag tarraingt ar an eolas Ar bharr na [?] tá na línte uilig ansin Cuid lán de amhras is cuid atá go fírinneach [?] Mar chodladh slán [?] ansin Rachaidh muid siar go Tobar an tSaoil sa pháirc mhór Tá caint is ciall is aithne le fáil ansin Rachaidh muid siar to Tobar an tSaoil, taobh le taobh Tá sé glan dá bhí le haoibhneas an lae Rachaidh muid siar go Tobar an tSaoil sa pháirc mhór Tá caint is ciall is aithne le fáil ansin Rachaidh muid siar to Tobar an tSaoil, taobh le taobh Tá sé glan dá bhí le haoibhneas an lae Tchí muid anois go dtig cearbhadh ar an Earrach Tá rothaí móra an tsaoil ag casadh leo go deo Ná déan dearmad den phléisiúr ag siúl fá na gleanntáin Do bhuíochas is do shláinte go bhfuil tú beo Taobh le taobh, thall is abhus Anonn is anall, thall is abhus Taobh le taobh, thall is abhus Anonn is anall, thall is abhus Taobh le taobh, thall is abhus Anonn is anall, thall is abhus Taobh le taobh, thall is abhus Anonn is anall, thall is abhus Rachaidh muid siar go Tobar an tSaoil sa pháirc mhór Tá caint is ciall is aithne le fáil ansin Rachaidh muid siar to Tobar an tSaoil, taobh le taobh Tá sé glan dá bhí le haoibhneas an lae Rachaidh muid siar go Tobar an tSaoil sa pháirc mhór Tá caint is ciall is aithne le fáil ansin Rachaidh muid siar to Tobar an tSaoil, taobh le taobh Tá sé glan dá bhí le haoibhneas an lae