Hugurinn Flögrar کے بول

Veistu það er svo margt sem aldrei heyrist veistu það er svo margt sem aldrei er sagt. Ótal orð sem fá aldrei að hljóma ótal hugsanir innilokaðar. Það er svo létt að horfa en ekkert sjá það er svo létt að fljóta með er finna ekkert. Þykkir veggir þrengja að stöðugt fastar ekki hika brjóttu þá niður. Hærra, hærra hugurinn flögrar. Mitt gamla sjálf leggst í gleymsku fjarar út því ég eignaðist rödd sem ber orð mín áfram. Og allt sem ég á nú í mér fær að hljóma.