De pijn van geur کے بول

De oude lucht bij oma, de geur van ziekenhuis Een uitgeblazen kaars na weer een ruzie thuis De geuren van verhuizen, het luchtje dat ze droeg Je voelt weer het verlangen die keer dat je het vroeg Woorden kun je vergeten Beelden vervagen Stemmen sterven weg Maar wie kan de pijn van geur verdragen Soms is er die somberheid, hoewel dat is niet het juiste woord Het is meer een onbestemd gevoel van iets dat niet zo hoort Met woorden blijft het stil en ook beelden raken niet Maar wat alles boven brengt zijn de geuren van verdriet Woorden kun je vergeten Beelden vervagen Stemmen sterven weg Maar wie kan de pijn van geur verdragen Woorden kun je vergeten Beelden vervagen Stemmen sterven weg