poeziewoezie کے بول

Die nachten dat je wakker schrok, badend in het zweet je ogen glazig, op je lippen slechts 1 kreet je kokend bloed heet, gierend door je lijf Jezus... wat een wijf ! Hoe ze naast je lag, en de slaap der feeën sliep en zo bij jou, m'n vriend, het beest in leven riep hoe je blind met volle teugen, van haar zoete pracht genoot hoe j'als was was in haar handen, op sterven na dood weet je nog, m'n vriend, wat j'in extase deed hoe de duivel diep in jou, z'n hels geloof beleed Wat jammer toch, vriend, dood-dood-jammer toch, vriend Wat zonde dat ze nu poeziewoezieknuffelbeestje heet...