Tutsak Analarý کے بول

Düþ kuramýyordu analar; ölümün dehþetinden... Yýkanmaktan eskimiþti analarýn gözleri... Birbirlerini acýlarýndan tanýyorlardý... Anaydýlar... Çocuklarýnýn ilk evleri onlardý... "Ah yavrum ah! Önce sen taþýndýn benden Sonra da ben kendimden Ben, bende deðilim Ben, sendeyim kýzým..." Analarýn bir damla gözyaþýnda Bir þehir bütün kirlerini yýkardý... Ve en çok analar dövülürdü "Boran fýrtýnasý"nda; çocuklarý dövünürken... "Kýzým, yavrum Göðsüm yanýyor... Gözlerin tanýmaz beni..."