Текст песни Iluntzean

egunero bezala,gehiegi pintatzen da aurpegiko sufrimendua estali nahiean ispiluen aurrean aurkitu ezinean izan nahi zuena astuta burua, botaka institutoko garaia pareta atzean erretako kanutoa barruan, ohiuka portale ilun haretan mutilari emandako lehen muxua ilusio galduak irrifar behartuak jipoitutako bihotzean mindute eztanda sentitzeko ezina zauri guztiak mina geroari jaurte tiratuz isilik irauten betiko minimoetan eguna iluntzean mundakako portuan zigarro bat eskuan urrutira ihesi doa olatu gainean bere izarra aurkitu gehiago ez sufritu irrifarre egin bizirik sentitu mundakako portuan zigarro bat eskuan urrutira ihesi doa olatu gainean bere izarra aurkitu gehiago ez sufritu irrifarre egin bizirik sentitu mundakako portuan zigarro bat eskuan urrutira ihesi doa olatu gainean bere izarra aurkitu gehiago ez sufritu berriro sinestu bizirik sentitu