Текст песни Andveget

Æsene sitt tause Alvar snur seg bort Himmelen falmer Over døende enger Lærads visne greiner Lir tankenes høst Vi treng dei ikkje lenger Hodet bøygd mot sotteseng Vi ber... Gjoll renn seigt og stille Æra forsvinn med det Netter nedover ni i tallet Kroppa flyt med skammen Ned til hel... Ein bitter ulende kulde Eit einsomt stille svik Visdomsbrønnen tapper værda Dei sitt aleine, kalde bleike lik