Letra de Ten Dage Dat Ik Oud Zal Zijn

Ten dage dat ik oud zal zijn hoop ik in vrede dood te gaan Zonder daarna verplicht te worden in een vreemde Buitenaardse orde als een ontheemde ziel te moeten voortbestaan Want sterven ook de bloemen niet en gaan zelfs Niet de vogels dood, hoe zal het mij dan zijn gegeven eindeloos maar Door te blijven leven totaal van alle ruimte en van tijd ontbloot Wat is dat voor een hoogmoedswaan waarmee de mens Zichzelf verheft, boven de sterren en planeten boven wat hij na Vermag te meten terwijl hij nog niet eens zijn eigen plaats beseft Ten dage dat ik dood zal zijn, leg mij dan in de koele grond Liefst zonder kist en zonder kleren, zodat ik in vrede weer kan keren Een zijnde met het al waaruit ik eens ontstond