Letra de Wandeling

Soms kom je iemand tegen die je kende Dan denk je: Dat is aardig, een bekende De stad is groot Dan wil je gaan beginnen hem te groeten Maar denk opeens: Die kan ik niet ontmoeten Want hij is dood Je staat een beetje wonderlijk te kijken Wat kan de een toch op de ander lijken Het is toch kras En heb je 't voor jezelf dan afgehandeld Dan komt er weer zo'n dode aangewandeld Met flinke pas En kom je thuis, vermoeid en ietwat kriegel En loopt bij vage intuitie naar de spiegel En raakt in nood Je ziet het spiegelbeeld zijn mond bewegen En denkt: Wie kom ik daar in godsnaam tegen Was die niet dood