Prestige blues lyrics

Trece de novembro día gris de inverno lenta agonía na Costa da Morte afúndese a proa anegada e cansa rega embravecida co ventre cheo de morte prestige blues non volvas máis prestige blues nunca máis Escoitanse rumores abaixo no porto son as caracolas que trae o mar de fóra alguén chora bágoas de blues os homes recollen almas do mar, negra luz.