Het erfje in Banjoewangi 가사

Op een erfje met wat bomen Stond een woning, laag van bouw In de propere vertrekken Woonde een oude, wijze vrouw In de jaren der verstoting Om het bloed van vaders kant Zijn de kinderen vertrokken Ver van hun geboorteland En zij namen bij het heengaan Omdat het niet anders kon Afscheid van het kleine erfje In de warme tropenzon Op dat erfje, met wat bomen Dat zoveel vertellen kan Bleef zij trouw aan eigen bodem En de rustplaats van haar man In die aarde die hij liefhad Waar hij werk en vrede vond Rustte hij, met wie het leven Haar tot in de dood verbond Op dat erfje, met wat bomen Dat zoveel vertellen kan Bleef zij trouw aan eigen bodem En de rustplaats van haar man