Garcia Lorca En Compostela 가사

Chove en Santiago Meu doce amor, Camelia branca do ar, Brila entebrecida ó sol. Auga peneirada Por anxos de néboa, Cae feito vidro Sobre Compostela. ¡Ai como resoa no tambor das pedras! A enloitada lúa E as orfas estrelas Choran mainamente Sobre Compostela. ¡Ai, como nos doe o son da súa queixa! ¿Quen desfolla o pranto das outas camelias? ¡Quen espalla bágoas sobre Compostela! ¡Ai, que tenro orballo soñou o poeta!