Cesteiros 가사

Somos pobres cesteiros Cestos que compoñer Pobreciños de nosoutros Que vamos a morrer Fame que teño, vaia por Dios! No sei se é fame ou será tos Entra pola boca e sae polos pés Porque este mundo foi feito al revés Cando vamos para a feira Cos cestas a vender Chamamos as mulleres Que nolos veñan a ver E son bos cestos, e son, son, son Que como os meus non hai ningún, non E son bos cestos, míremos ben Que como os meus xa non os fai ninguén Cando vamos para a vila pola Calle Real Quedan as señoritas sentadas nun portal Elas, moi empolvadas, salen ó mirador Falando polos dedos palabriñas de amor E son bos cestos, e son, son, son Que como os meu non hai ningún, non E son bos cestos, míremos ben Que como os meus xa non os fai ninguén Fame que teño, vaia por Dios! No sei se é fame ou será tos Entra pola boca e sae polos pés Porque este mundo foi feito al revés