Vader op een fiets 가사

Soms duikt het beeld weer op Mijn vader op een fiets Hij rijdt langs het terras waar ik wat drink En ik zeg niets Het waait een beetje De wind maakt tranen op zijn wang Daar gaat mijn vader En we zijn vreemden, al heel lang Een vader en een zoon Vijf meter van elkaar Ik zie hem voor het eerst weer terug Na zeker twee, drie jaar Wat rijdt ie langzaam En hij gaat vlak aan mij voorbij Mijn grote vader Op die te kleine fiets van mij Waarom spring ik niet op Waarom schreeuw ik niet: "He Kom zitten, Pa, wat drink je En hoe is het er nou mee Weg met de strijdbijl, Pa Wij zijn zo koppig allebei Jij bent mijn vader En ik ben net zo'n zak als jij" 't Kan nog als ik wil Hij is nog niet voorbij Waarom demp ik die kloof niet Tussen hem en tussen mij Maar ik blijf zitten Het hoeft niet meer, het is te laat Daar gaat mijn vader En ik voel niks, niet eens meer haat Ik kijk hem heel lang na Hij is al op de brug Ik zie z'n trieste schouders Z'n teleurgestelde rug Het is een afscheid Ik voel me hufterig en klein Daar gaat mijn vader Die ook mijn vriend had kunnen zijn