Monólogo do Vello Traballador 가사

Agora tomo o sol pero hasta agora Traballei cincuenta anos sin sosego, Comín o pan suando dia a dia, Suando día a día nun laborar arreo. Gastei o tempo co xornal do sábados, Pasou a primavera, e o inverno, Dinlle ao patrón na fror do meu esforzo, E a miña mocedade, nada teño, O patrón está rico a miña conta. Eu a súa estou vello. Ben pensando, o patrón todo me debe. Eu non lle debo, eu non lle debo Nin siquera este sol que agora tomo, Mentras o tomo espero. Ben pensando, o patrón todo me debe. Eu non lle debo, eu non lle debo Nin siquera este sol que agora tomo, Mentras o tomo espero.