De Hoop 가사

Klokke vier wekte ons de stuurman met zijn kreet: "alle hens aan dek!" 't Was de wacht geweest in het vooronder die ontdekt had: "boots, we varen lek..." Verloren leek ons schip, gevangen op een klip. Onze "Hoop" maakte steeds meer water, de vraag was enkel nog wanneer ze kapseizen zou. De kleine scheepsjongen bad stilletjes tot Jezus, of die voor zijn oude moeder zorgen wou. Verloren was ons schip, gevangen op een klip. De kapitein vocht op de plecht, maar recht kreeg zelfs hij het roer niet. Het schip brak, toen kantelde de ra. Sloeg twee man overboord, Ik werd wakker in een sloep naast de bootsman. Ik greep zijn hand maar die was al koud. Met proviand voor twee, drie weken en een maand ver uit de kust, weet ik: een jongen op de vaart, wordt zelden oud. Aan de einder blinkt een stip: de resten van ons schip.