Hutsa Ta Argia 가사

Zenbat urte eman ditut Itzal artean ibiltzen Beldurrak nire izenak ahoskatzen Bihotzak huts eginen zidan beldur Orain, isiltasuna dator Eta barruan galdera bat pizten da Zer geratzen da minaren atzetik? Nor naiz ni orain? Eta batzuetan, hustasunak heltzen nau Eta ni ere uzten naiz eramaten Baina ez da erorketa Trantsizio bat baizik Ez naiz itzuliko atzera Ezta beldurrak hori xuxurlatzen didanean ere Bidean nago oraindik Zubiaren erdian Hutsa dator, baina ez naiz desegiten Argiari tokia egiten ari natzaio Nire barruan dantzan jarraitzen du Bizitzaren suak Batzuetan goibeltasuna dator Egunak argiak badira ere Nekatuegi nago Bizitzak eskatzen didanaz Hutsunea sentitzerakoan Nire barne alarma pizten da Kontuz, jausi zaitezke berriro! Monstruo zaharrek ez didate bakea ematen Ez dut gehiago infernura itzuli nahi Baina ez naiz bertatik etorri alferrik Nire ahotsak badaki orain Zer den ez egotea Eta zer den berriro jaikitzea Ez naiz itzuliko atzera Ni naiz bidean jarraitzen duena Hutsa ez da etsai bat Egiten ari den espazioa da Ni berriro sortzeko Beldurrak dardarka badu ere Nik ez dut amore emanen Zubiaren erdian Argira noa