Yaþamak 가사

Bir nehir gibi yorgun Umarsýz yol almaktýr yaþamak dedikleri Hýrçýn rüzgarlar beni sürüklerken meçhule Yalanlarla hüzünlerle savrulmak bu nehirde Bil ki acýlar örseler yüreði Karanlýk gece deðil yaþamýn ta kendi Korkar ellerim tutmaz ellerini Sanma umutsuzdur kaçar bu deli Rüzgara inat ve yaþamak Umutla bir baþýna