Lotë Pendimi 가사

Në dhomë jë mbyllur, ke ditë që qan Dëshpërimin tënd ske me kë e ndan Jo më unë nuk jam në shtrat më nuk të hy ngadal Syri yt po kërkon, syrin tim që verbon Së kupton ti pa mua nuk shikon Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal Një gabim nuk është fatal Në vëtmi mos nguro më shtrengo Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal Një gabim nuk është fatal Që të dy s’ë themi doy as një fjalë Në dhomë jë mbyllur, ke ditë që qan Dëshpërimin tënd ske me kë e ndan Jo më unë nuk jam në shtrat më nuk të hy ngadal Tani jam unë ajo që qajë Dëshpërimin në mase jo nuk mund ta mbaj Së nuk të kam fryma stepet do të ndal Syri im po kërkon, syrin tënd që verbon Së kupton së pa mua nuk shikon Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal Një gabim nuk është fatal Në vëtmi mos nguro më shtrengo Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal Një gabim nuk është fatal Që të dy s’ë themi doy as një fjalë (Ndal) Ndal (Në vëtmi mos nguro më shtrengo) Ndal (Ndal) (Që të dy s’ë themi doy as një fjalë) Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal Një gabim nuk është fatal Në vëtmi mos nguro më shtrengo Ndal, ndal, ndal, ndal, ndal, mos thuaj më fal Një gabim nuk është fatal Që të dy s’ë themi doy as një fjalë