Mustafa 歌詞

Ik trek mij niks meer aan Ik trek mij niks meer aan 'k Wil totaal verloren gaan Ik trek mij niks meer aan Ik trek mij niks meer aan 'k Wil totaal verloren gaan Ik trek mij niks meer aan Ik trek mij niks meer aan Wil totaal verloren gaan Dit is het lied Dit is het lied Van de Mustafa's, de Mustafa's De Mustafa's, de Mustafa's Ja, die met hun servela's Ze staan overal boven Ze doen toch goed alsof Ze gaan gewoon hun gang Vol klasse en vol trots Ik heb het licht zien schijnen Mijn hart ging op en neer Ik was totaal vergeten Maar nu weet ik het weer De moraal, de moraal De moraal, de moraal Ik trek mij niks meer aan Ik trek mij niks meer aan 'k Wil totaal verloren gaan Ik trek mij niks meer aan Ik trek mij niks meer aan 'k Wil totaal verloren gaan Het leven is geen lolletje Paraplu, paraplu, parasolletje Dan sla ik op mijn droom Ik sla, ik sla, mijn arme droom Ik heb genoeg, genoeg gedacht Ik heb me zelf genoeg veracht Ik trek mij niks meer aan Ik trek mij niks meer aan 'k Wil totaal verloren gaan Ik trek mij niks meer aan Ik trek mij niks meer aan 'k Wil totaal verloren gaan Vroeger had ik zorgen Nu verlang ik al naar morgen De zorgless, een vrolijk man Een die de grapjes niet laten kan Ik heb genoeg, genoeg gedacht Ik heb me zelf genoeg veracht En daarom, En ook uit dankbaarheid jegens de Mustafa's, De Mustafa's Zing ik nog een keer, nog een keer Ik trek mij niks meer aan Ik trek mij niks meer aan 'k Wil totaal verloren gaan Ik trek mij niks meer aan Ik trek mij niks meer aan 'k Wil totaal verloren gaan