Rudi Raadloos 歌詞

de violist heet Rudi Raadloos hij speelt de liedjes van weleer hij is tachtig, zij handen beven en zijn beenen willen niet meer met brillantine hefft Rudi Raadloos 'restant van zijn haaren bijeengeplakt ach wat jammer, ach wat jammer, in de dertiger jaren toen was hij de beste, die mooiste die je had toen was hij 't idool van alle vrouwen bovendien, de lievelingskunstartiest van A.H. en E.B. Rudi Raadloos, in de spotlight terug in het brandpunt van de publiciteit uit het ouwe mannenhuis weggehaald door een slimme platenmatschappij de charmante Jan Brutaal, danst zijn dansje nog eenmaal leidt zijn dame keurig net, over 'glansende parket en de violist speelt door voor een diep ontroerd gehoor hier en daar blinkt al een traan en de dames snotteren spontaan Rudi Raadloos speelt de tango als een echte tovenaar 't ist een perfekte hartebreker al raakt hij soms ook de verkeerde snaar de charmante Jan Brutaal ... enz. o dat ritme, dat verhit me deze melodie, dit muzikaal genie ah, dat kriebelt in je bloed prezies, zoals een tango wezen moet.