Paroles de Blog Filatelistów Polskich

Nowy wpis, "To ja i moich kilka chwil Jakiś wzrost i wiek Wolny dzień, sześćdziesiąt cztery kilo mnie Wreszcie pusty dom Feta, dex... klaser prawie pełny już:) Pod powieki coś Wszystko to, co można, co użyźnia mózg Doświadczenie mam... Wielki strzał, a bez recepty Czekam więc aż coś zacznę czuć Chmury, dym, tysiące twarzy, smoki, Bóg Już wczytało się Czy ja jestem tu? Nie czuję nic Już nie oddycham - nie wiem jak Na twarzy krzyk Obraz ściemnia się, faluję, tracę wzrok Nie wiem co to jest... Wykręca głowę mi Krew gotuje się i ręce drżą Jak plastelinę wgniata mnie w dywanu włos Jedna tylko myśl: przeczekać, skończyć to Wracam, patrzę, wiem Było bardzo źle Byłem blisko, by dowiedzieć się Czy zakończeniem, dziurą śmierć, czy bramą jest Trzeba dotknąć dna? Naprawdę? Czy to tu? Nie wiem gdzie to jest... Wystarczy? Czy to już?"