Paroles de Alles Past Al In Elkaar

De oude accordeonist, niet arm, niet blind, niet bezopen. Leunend op de reling in een baai ergens in de Oost. Denkend aan zijn slotzin uit een brief van lang, lang geleden, die hij bij z'n allerliefste makker achterliet als troost: "Alles past al in elkaar zonder mij, zonder mij past alles in elkaar. Alles past al in elkaar zonder mij, zonder mij past alles in elkaar" En ergens in het westen draait de waard het grote licht uit. Schenkt een borrel, neemt achter zijn barrelpiano plaats. En speelt een melodietje uit een ver, ver, vaag verleden. Zit in zijn gedachten weer in Holland aan het water en zingt tweestemmig met zijn maat: lalala (Als jij dit hoort zijn ze al twintig jaar dood of wonen ieder alweer ergens anders in een of ander verlaten oord. Maar wees niet te zeker dat zij niet bij je zijn als jij dit hoort: als jij dit hoort)