Paroles de Havnatt

Månen reiser i havet sin veldige sokkel av sølv Ein motorbåt dunkar tillhavs med glitrandre spor og er borte Månen blir vaskar tillands av havet som brusar så vide Blir klaska og klaska til skum mot verdens mørkt sovande forberg Nei, inga lampe er tent så i natt kan vi høre Havet omarme alt land med sitt bulder av lysande brenning Lysglimt frå fjerne fyr slår inn i var søvn, og det øde Ropet frå tåkebøyer mot skip som går oss forbi langt Ute i leden Så vide som havet vandrar vandrar mitt hjarta i natt Måkende vender mot land, - skip seiler i månens spenn Og fjernare skip Gar i mørkt frådande hav med berre sitt kjølspor av moreldstrøm Som smuldrande streng til et fjernt kontinent, havdøgn På havdøgn bak