Paroles de Kiyamet Senfonisi

Sonbaharin isikklari geciyor bulutlardan Kaniyor rüzgarin kanadi Sen bin yillik uykundan uyanirken bir sabah Susacak göklerin agidi Gecenin nefesi gökte Vuruyor isigin kalbine Sonsuza kadar sürmez bu cirkin zafer, Bu kiyamet senfonisi bir gün biter Döner kirlangiclar sürgün diyarlardan Ve melekler de gün gelir elbet güler! Elbet güler! Sonbaharin isikklari geciyor bulutlardan Kaniyor rüzgarin kanadi Sen bin yillik uykundan uyanirken bir sabah Susacak göklerin agidi Gecenin nefesi gökte Vuruyor isigin kalbine