Paroles de Shabash

So vsej Zemli Iz gnezd nasizhennykh, Ot Kolymy Do moria Chernogo Sletalis' ptitsy na bolota V mesto gibloe. Na koj tuda velo - Bog-leshij vedaet. No isstari Tianulis' kosiaki K granitnym rekam, V nebo-olovo. V triasinu-khliab' Na kryl'iakh solntse nesli, Na chernyj den' Luchej ne priatali, A zhili zhadno - Tak, slovno k rassvetu rasstrel. Rasstrel! Tranzhirili Rudu nepopadia, Liubvi vedro Delili s prorvoiu, Rodnilis' s piiavkami I gnezda vili v petliakh viselits. Vetram Vveriali golovu, Ogniu - kresty natel'nye, Legko li byt' poslushnikom V prikhode riazhenykh? Khristos s toboj, Velikij kaverznik! Stakan s toboj, Velikij trezvennik! Liubov' s toboj, Velikij pakostnik! Liubov' s toboj! Liubov'... Tianulis' kosiaki Da zhrali legkie, Ot sten syrykh Vonialo zharennym, Da belye snega sverkali krov'iu Solntseprinosheniia. Da nyli-skalilis' Sobaki-neliudi, Da chavkala Zima-blokadnitsa. Tak pogreba syrye Na svet-voliu Otpuskali vesnu. Vesnu... Shabash! Solntse s rassveta v sedle, Koni khrapiat da zhrut udila. Plamia taitsia v ugle. Nebu - kostry, vetru - zola! Pesni pol ston topora. Pliashet v ogne chertopolokh. Zhgi da guliaj do utra, Sej po zemle perepolokh! Rys'iu po trupam zhivykh, Sbitykh podkov ne terpit metall. Pni, burelomy i rvy, Da p'ianoj orda khishchnyj oskal. Pamiat'iu gibel' krasna. Pej moiu krov', pej, ne prekoslov'! Mir tebe, volia-vesna! Mir da liubov'! Mir da liubov'! Mir da liubov'!