Letra de Annie

In een arm, eenvoudig hutje Laat me daar een even zien Daar ligt op een veren bedje Een meisje van een jaar of tien Dat is lieve Annie Die haar oogjes treurig had En haar roze, roze kleurtjes Liepen van haar wangen af Op een avond riep ze moeder Kus me voor de laatste keer Kom een poosje bij me zitten, Morgen leef ik heus niet meer Geef de pop maar aan mijn zusje En de duifjes maar aan Koos Toen de lieveling dit gezegd had Sloot ze de oogjes voor altoos Een, twee, drie, vier dagen later Toen ze in haar kistje lag Werd ze naar het stille kerkhof Naar haar grafje heen gebracht Ach wat schreide de arme moeder Ach wat schreide die arme vrouw Dat ze hare lieve Annie Nooit meer zien of kussen zou