Letra de De herfst van m'n leven

Ik sta op een berg Te kijken naar beneden Het dal van m'n verleden Gevuld met zoveel pijn Maar alles wat ik heb Dat stemt me nu tevreden Levend in het heden Durf ik mezelf te zijn Ik heb moeten leren Dat je altijd mag proberen Om het beste van jezelf te laten zien De herfst van m'n leven Van buiten weer wat jaartjes grijzer Maar diep van binnen zoveel wijzer Eindelijk de rust waarnaar ik zocht De herfst van m'n leven Niet meer zo soepel als ik ooit was Maar ik weet de waarheid nu pas Ook al heb ik zoveel tijd verknoeid Ik sta nu eindelijk in bloei Duizend jaar terug Had ik nog zoveel dromen Ik wist dat het ging komen Maar wat, dat wist ik niet Ik was jong en wild Ik wilde alsmaar hoger Alleen nog maar naar boven Ver weg van het verdriet Ik heb moeten leren Om mezelf te accepteren En te houden van de dingen om me heen De herfst van m'n leven Van buiten weer wat jaartjes grijzer Maar diep van binnen zoveel wijzer Eindelijk de rust waarnaar ik zocht De herfst van m'n leven Al valt het blad van alle bomen Ooit zal er weer leven komen Ooit, als je wat ouder bent gegroeid Staat alles weer in bloei