Letra de De Kluizenaar

In een rotshol duister en kil Slijt een kluizenaar zijn dagen Eenzaam, stil... Verzwolgen door vergetelheid Geen mens die 'm daar ooit moeit Lang gelee voor zulks gekozen Doch berouw nog geen moment. Angst en afkeer van de mensen Hun gezwets, geroddel en gejaag Reeds als kind wist hij het zeker: "Hier doe ik niet lang aan mee!" Verzwolgen door vergetelheid Geen mens die 'm daar ooit moeit Lang gelee voor zulks gekozen Doch berouw nog geen moment. Eerbied voor de kluizenaar... Afzondering was de juiste kuur Voor een al te droef en zuur leven Fier verdraagt hij nu zijn pijn De pijn van hier op aard' te zijn. EERBIED!!!!!!