Letra de Gaia

Auditne passus parricidae ? Lapesne viae sui vulgabunt eius viam ? Exauditne verba clara genii canticum cantoris insolentis susurrum pudicum virginis faventis magniloquentiam gloriatoris animi parvi singultum tacitum amantis destituti hesitationem mensis tenebricosae furorem insanum tyranni ? Percipitne aratrum quod eam eruit rotam quam sulcum facit in ea cuniculum quem infoditur intra ea imbrem quem crepat in ea fulgurem quod icit in ea radices quas adulantur in calorem suam equitem quem ungulae tonantis transit eam ? Vixdum Ea quae mons est ruga in ore sua cuius halitus frigidus aedes cathedralis disicit in pulverem cuius sanguis fervens redundat ad terram incendio cuius pontus turbatus lacrimarum permittit continentes mergitur cuius venarum pulsus transformat regna in parietinis Ea scit ut omnes, qui gremium suum paret iterum redirent in hanc Ea est principium finisque Ea est - terra