Letra de Saloniki

refrain: Saloniki, Saloniki De avond wordt nacht Saloniki, Saloniki Rosita die wacht Hij was een zigeuner, hij ging naar de stad Had genoeg van het zwerversbestaan Hij was een zigeuner hij ging naar de stad Want die lokroep kon hij niet weerstaan Hij kuste zijn meisje Rosita vaarwel Haar tranen hield zij in bedwang Zijn vrienden, haar liefde, 't was niet meer in tel Hij zei: "Ik vertrek voor heel lang" refrain Hij was een zigeuner, hij ging naar de stad Maar geluk vond Francesco daar niet Hij was een zigeuner, alleen in de stad En hij had daar oneindig verdriet Hij dacht aan Rosita, want zij bleef hem trouw Zijn meisje, hij hield zo van haar. Hij hoorde violen, hij voelde berouw En toen kwam hij weer na een jaar refrain