Letra de Penie vetra

Snova, kak vchera, obida glozhet. Belaia toska mne korchit rozhu. A vo mne opiat' sidit izmena, I popytka vnov' porezat' veny. Bol'no rviotsia matka u molodukhi. Kozhu otodral - litso starukhi. Otkryvaiu zenki, a vizhu bel'ma, A matros opiat' propil svoj tel'nik. Za moej spinoiu dal'niaia doroga, Sinie prostory i tumannyj sled. Vperedi podruga s chernoiu kosoiu. Ej ved' zhdat' nedolgo, pogasit' moj svet. Penie vetra nastiglo menia, Dushu moiu uneslo, terebia. Staroe vremia ostalos' v pyli, Miortvye khramy mertsaiut vdali. A v podnebes'e merknet zvezda. Zvuki nochnye unosit voda. Utrennij sumrak gasit kostior. Ia podozhdu, nozh moj ostior. Ofitsery rvut moi listovki. Snova ia spilil stvoly s vintovki. Naperekosiak raspiali telo, Sochinili gimn, zapeli smelo. Nastupliu kirzoj na konskij shchavel', Gde-to na zemle ia sled ostavil. A vot moj konvoj zasnul mertviatski, I na ikh telakh ustroiu pliaski. Ni k chemu pobeda, bros' na zemliu pesniu, Tak zatopchet konnitsa, pravo sokhrania. I vzmetnetsia chiornaia, krov'iu opalionnaia I slegka poddataia Rodina moia Penie vetra nastiglo menia, Dushu moiu uneslo, terebia. Staroe vremia ostalos' v pyli, Miortvye khramy mertsaiut vdali. A v podnebes'e merknet zvezda. Zvuki nochnye unosit voda. Utrennij sumrak gasit kostior. Ia podozhdu, nozh moj ostior.