Letra de Aquarel

Laat de sneeuw van de bergen smelten tot een brede rivier Laat het gaan door dorre velden naar het dorstige dier Naar het vluchtende kind naar wie doof is en blind Naar de vrouw in het zwart met het angstige hart Dat nooit een rustige plaats vindt Stroom, water stroom, stroom liefde stroom Laat de water de weide drenken waar het riet is geknakt Laat het gaan naar de verste grenzen waar de strijder verzwakt Waar de herderstaf breekt de bedelaar smeekt Naar wie zucht in de nacht wankelt en wacht Totdat de hemel spreekt Stroom, water stroom, stroom liefde stroom Laat de stroom van de berg zich storten op het barstende land Waar de kracht van de man verdort en waar de waarheid verbrandt Naar de vuist die zich balt tot dat Babylon valt En de trots van het land verkruimelt tot zand In een open hand Stroom, water stroom, stroom liefde stroom