Letra de Opleving III

Maar dan ineens is er die golfslag die verfrist en je gevoelens doet herleven in een schip vol vruchtbaarheid En je houdt weer van de drukte in de straat waar zo juist de regen is gestorven in effen gele lucht En je vindt de verloren idealen terug die wel niet meer verwezenlijkt zullen worden zoals je zou willen Was ik het die jou langs luchtkastelen heb meegevoerd? Jij was het die mij leidde jij liet je zelf leiden Maar een stil moment voor liefde is nu aanwezig ja zelfs herkenbaar als een golfslag die verfrist Ja zo voel ik jouw ademhaling die aantoont dat er stromen door je land gaan, stromen, die ik nu pas, nu pas heb begrepen.