Letra de Stille stadsnomaden

Het plastic tasjesleger scant de stationskwartieren De metersdiepe wonden van de maatschappij "Hun eigen schuld", verzekeren ouders hun kinderen Zich schamend voor hun eigen huichelarij Samen zouden we doorgaan met beschaven Dan doet het zien van zulke arme sloebers pijn Het verhaal van de slechten en de braven Is voor hun allang te waar om mooi te zijn De stille stadnomanden Zijn in de steek gelaten De bedelaars Zijn in de straten teruggekeerd Dat we dat toelaten Proberen schoon te praten Je diner uit vuinilsvaten En naamloos gecremeerd Wat een beschaving Het bewijs slaapt in de parken Onder bruggen, in kranten gedraaide hoopjes leed Er is welvaart, maar niet meer van harte Er is maar weinig liefde buiten de hitparade De vogelvrij verklaarde schoffies van de spacetijd De bewust vergeten haveloze troep Is een uitwerpsel van de achterbaksheid Een enorme suikertaart met vliegenpoep