Songtext von Mensen, welterusten

Mensen, welterusten, deze jongen gaat naar bed Waag het niet me bij te vullen, want ik ga steeds vager lullen Nou vooruit, één sigaret Toch bedankt dat je hier zomaar binnen vallen mag Voor een lekker potje bier zo aan het eind van de dag En dat jullie altijd net nog aan tafel gaan Alsof er geen hond in de pot zou bestaan Fijn ook, dat als je zeurt, je hier ook nog welkom bent Voor een schop tegen de deur of een gesprek zonder end Ben je moederziel alleen dan brandt hier nog licht En pas als je weggaat, gaat deze deur dicht Komt er ooit nog een dag dat ik niet meer verder wil Hoor ik jullie gulle lach: "'t Is hier net een duiventil" En dan spring ik op mijn fiets en warm hier mijn kruis Nee, arm ben je nooit met zo'n mooi tweede huis